Μελίνα Ασλανίδου «Το λαϊκό τραγούδι είναι το σπίτι μου, το σπίτι που νιώθεις τη ζεστασιά και την πληρότητα ως καλλιτέχνης.»

«Προσωπική επιλογή» να ασχοληθεί επαγγελματικά με το τραγούδι και δικαιώθηκε! Για τη  Μελίνα Ασλανίδου κάθε νέο μουσικό βήμα είναι ένα ακόμα σκαλοπάτι προς τον ανηφορικό και δύσκολο δρόμο για την επιτυχία. Με τραγούδια στιγμές, με τραγούδια μνήμες, με τραγούδια διαχρονικά έχει πλέον εδραιωθεί στον χώρο της δισκογραφίας. Και αν κάτι είναι που μετράει περισσότερο όταν την ακούς να τραγουδά είναι σιγουρά αυτό, δεν μοιάζει με καμιά! Μια αποκλειστική συνάντηση με μια από τις νεότερες και πιο γνήσιες φωνές του λαϊκού τραγουδιού για τους αναγνώστες του Μικρόφωνου!

Σε καλωσορίζω Μελίνα μου στο Μικρόφωνο. Ξεκινώντας τον όμορφο διάλογό μας θα ήθελα να σε ρωτήσω πρώτα από όλα πότε καταλάβες την κλήση σου αυτή προς τη μουσική και το τραγούδι; Καταγόσουν γενικότερα από μουσική οικογένεια;

Μ.Α: Η αλήθεια είναι ότι δεν ασχολήθηκε ποτέ κανείς από την οικογένεια μου με το τραγούδι, με τη μουσική. Τραγουδούσε λίγο η μητέρα μου, καλλιτεχνικές εκφράσεις είχαν και οι δύο παπούδες μου. Άρα, ίσως, να έλεγα ότι υπήρξα ή λειτουργούσα σε ένα “καλλιτεχνικό περιβάλλον” -μέσα σε εισαγωγικά- χωρίς όμως να πω ότι η οικογένεια μου ασχολήθηκε ποτέ ιδιαίτερα ή εκτενέστερα με τη μουσική.

Άρα για σένα το τραγούδι τι θέση κατέχει μέσα στη ψυχή σου, στην ιδιοσυγκρασία σου;

Μ.Α: Από πάρα πολύ μικρή ηλικία συνειδητοποίησα ότι μου αρέσει να τραγουδάω, από τότε που άρχισα σχεδόν να μιλάω. Ένιωσα ότι το τραγούδι λειτούργησε για τον εαυτό μου σαν μια σωσίβια λέμβος. Ήταν αυτό που με βοηθούσε στη ζωή μου να υπάρχω, όπως θα ‘θελα να υπάρχω σαν άνθρωπος, σαν οντότητα σε αυτή τη γη.

Πής ήταν σαν εμπειρία να μπεις πρώτη φορά στο στούντιο ηχογράφησης και να ηχογραφήσεις τα δικά σου τραγούδια; Πώς είχες νιώσει;

Μ.Α: Πρώτη φορά μπήκα σε στούντιο ηχογράφησης στην Θεσσαλονίκη, όταν τραγούδησα το «Τι σου έκανα και πίνεις» σε ένα ιστορικό στούντιο, του αγαπημένου μου φίλου Γιώργου Πεντζίκη, ιστορική μορφή της πόλης και σπουδαίος μουσικος που έχει παίξει και στη σκάλα του Μιλάνου. Η πρώτη επαφή με το στούντιο ήταν πολύ παράξενη γιατί, ενώ τραγουδούσα όλο το βράδυ στον χώρο που δούλευα τότε στη Θεσσαλονίκη, η ηχογράφηση σε ένα στούντιο ήταν κάτι ολότελα διαφορετικό και δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί. Ενώ το βράδυ τραγουδούσα άνετα και όλα πήγαιναν καλά, στο στούντιο υπήρχε μια δυσκολία και εκεί πρωτοανακάλυψα ότι το στούντιο είναι μια άλλη τελείως δουλειά, μια τελείως διαφορετική διαδικασία από το live!

Θυμάσαι μήπως πού ήταν η πρώτη φορά που άκουσες τραγούδι σου σε ραδιόφωνο; Πώς ένιωσες όταν, καθώς το άκουγες, συνειδητοποιούσες ότι ήσουν εσύ που ακουγόσουν από το ραδιόφωνο;

Μ.Α: Τις πρώτες φορές που άκουσα τραγούδι μου στο ραδιόφωνο ήταν λίγο αλλόκοτο, ακόμη δεν το είχα συνειδητοποιήσει. ‘Αργησα πολύ να χαίρομαι να με ακούω στο ραδιόφωνο και πάντα άκουγα και εστίαζα στις ατέλειες. Δεν έβλεπα τα καλά, δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί ο κόσμος αγαπάει αυτό που ακούει από μένα. ‘Αργησα να το δουλέψω μέσα μου και να το αποδεχτώ.

12935251_766495230117364_2019163975_nΣτα χρόνια της μουσικής σου σταδιοδρομίας είχες την τύχη να συνεργαστείς με πολύ μεγάλα μουσικά ονόματα είτε δισκογραφικά όπως τον Αντώνη το Βαρδή είτε μουσικά σε κάποια μουσική σκηνή όπως τον Αντώνη το Ρέμο, τη Γλυκερία. Πρόσφατα τον Γιάννη τον Πάριο και τόσους άλλους καλλιτέχνες! Θα ήθελες να μου πεις, όσο περιεκτικά γίνεται, τι αποκόμισες από τον καθένα; Τι είχε να σου προσφέρει ο καθένας από αυτούς τους ανθρώπους;

Μ.Α: Έχω συνεργαστεί με πάρα πολλούς καλλιτέχνες, ίσως θα μπορούσα να πω ότι έχω συνεργαστεί με τη μισή ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. Δεν θα σταθώ μόνο σε έναν άνθρωπο, θα πρέπει να μιλήσω για όλους. Ξεκίνησα με το Γιώργο Νταλάρα, τραγούδησα με τη Δήμητρα Γαλάνη, με την Ελευθερία Αρβανιτάκη, βρέθηκα επί σκηνής με τη σπουδαία Χαρούλα Αλεξίου, με τη Μαρινέλλα, την Τσαλιγοπούλου, τη Κανά, τη Γλυκερία, την Τσανακλίδου, το Μητροπάνο, με τον Αντώνη το Βαρδή συνδεθήκαμε και δουλέψαμε δισκογραφικά μαζί… Πιστεύω ότι όλοι, ακόμη και τώρα με τον Γιάννη Πάριο, με τον Γιάννη Κότσιρα, τον Δημήτρη Μπάση, τον Κώστα Μακεδόνα, τον Αντώνη Ρέμο, την Ελένη Βιτάλη, που την αποκαλώ μάνα μου, μου έδωσαν κάτι, έχω από όλους ένα κομμάτι. Έχω μόνο χαρά να θυμάμαι και έχω εισπράξει από αυτούς τους ανθρώπους πάρα πολλά. Ήταν για μένα πάρα πολύ σημαντικοί δάσκαλοι σε αυτό το ταξίδι. Και επειδή αυτό το ταξίδι δεν τελειώνει και το σχολείο αυτό, γιατί έτσι αισθάνομαι κάπως το τραγούδι, νιώθω ότι εγώ θα είμαι πάντοτε μια μαθήτρια, μια αιώνια μαθήτρια και συνεχώς θα μαθαίνω… Και από όλους αυτούς τους καλλιτέχνες έχω μάθει πραγματικά πάρα πολλά πράγματα και νιώθω ότι και ένα μεγάλο ευχαριστώ είναι λίγο. Νιώθω μια τεράστια ευγνωμοσύνη για αυτό το μοίρασμα, γιατί το μοίρασμα είναι που μετράει!

Με τον Γιάννη τον Πάριο πώς έτυχε να συνεργαστείς; Πώς εν τέλει προέκυψε η μεταξύ σας αυτή όμορφη συνύπαρξη;

Μ.Α: Με το Γιάννη τον Πάριο είχαμε μιλήσει και πιο παλιά. Είχαμε βρεθεί στη Γλυφάδα και συζητάγαμε για τα τραγούδια που είχε γράψει και εκεί ανακάλυψα πόσα τραγούδια, που τα λατρεύω, τα είχε γράψει ο Γιάννης! Δεν το ήξερα, δεν το γνώριζα. Εκεί, λοιπόν, είδα πόσο μεγάλος είναι αυτός ο άνθρωπος που λέγεται Γιάννης Πάριος, πόσο τεράστια καλλιτεχνική υπόσταση έχει αλλά και πόσο μεγάλη ψυχή είναι. Είναι πολύ ιδιαίτερος και ξεχωριστός άνθρωπος. Και όταν ένας τόσο μεγάλος και ξεχωριστός καλλιτέχνης σε εμπιστεύεται, αλλά σε εμπιστεύεται από καρδιάς και αληθινά, δημιουργούνται πραγματικές σχέσεις. Όταν λοιπόν μου έκανε τη πρόταση να τραγουδήσουμε παρέα, πίστεψα ότι ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει, ένιωθα καρμικά ότι έπρεπε να συμβεί. Νιώθω μέσα μου ότι τώρα που τελείωσε η συνεργασία μας στην Ιερά Οδό ότι κλείνει ένα κομμάτι πολύ όμορφο αλλά αυτή η επαφή μας σίγουρα δεν τελειώνει! Είμαι σίγουρη ότι έχουμε να πούμε και άλλα μαζί. Έζησα πραγματικά ένα μαγευτικό χειμώνα και θα σου πω το γιατί! Γιατί ο Γιάννης μου έμαθε πάρα πολλά πράματα, πήρα γνώση και αγάπη από αυτό τον άνθρωπο, άκουσα τόσες ιστορίες για τη μουσική, για τα τραγούδια, για το πώς γεννιόταν, για το πώς έγραψε τους στίχους στο τάδε τραγούδι… Αυτά εμένα με ιντριγκάρουν, αυτά μου αρέσουν, μέσα σε αυτά μεγάλωσα, μέσα σε τέτοιες παρέες ενηληκιώθηκα μουσικά που οι κουβέντες ήταν ιστορίες για το πώς φτιάχτηκαν τα τραγούδια. Όλα αυτά είναι ουσιαστικά που σε κάνουν πιο πλούσιο άνθρωπο στη ζωή σου, πραγματικά πλούσιο!

Μετά το πέρας των εμφανίσεων σου στην Ιερά Οδό, έχει γνωστοποιηθεί ότι θα ταξιδέψεις μαζί με τον Αντώνη Ρέμο στην Αυστραλία για περιοδεία. Έχεις ξαναταξιδέψει εκτός Ελλάδας π.χ. στην Αυστραλία ή και είχες την τύχη να επισκεφτείς και άλλα μέρη του εξωτερικού;

Μ.Α: Έχω ταξιδέψει σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, έχω πάει και στο Johannesburg. Όλα τα ταξίδια που έχω κάνει έξω από την Ελλάδα, πέρα από κάποια που έχω κάνει μόνη μου στη Νέα Υόρκη και κάποιες παραστάσεις με την αγαπημένη μου φίλη Έλενα Μαρουλέτη, έχουν συμβεί μαζί με το Γιώργο Νταλάρα και με το Μιχάλη το Ζουγανάκη. Έχουμε γυρίσει σχεδόν όλο τον κόσμο και πάντα σκέφτομαι ότι οι στιγμές που ζήσαμε ήταν μαγικές, ονειρικές γιατί ο Ελληνισμός έξω είναι ένα κομμάτι πολύ δυνατό της Ελλάδας που χτυπάει ακόμη πολύ δυνατά και θα χτυπάει για πάντα ! Στην Αυστραλία έχουμε πάει ακόμα μια φορά με το Γιώργο Νταλάρα. Θα πάω τώρα δεύτερη φορά μαζί με τον Αντώνη. Χαίρομαι πάρα πολύ γιατί όλοι οι Έλληνες όπου και αν βρεθούμε συνδεόμαστε και αυτό που μας συνδέει είναι η μουσική μας. Με χαροποιεί ιδιαίτερα το γεγονός να έρθω κοντά στους Έλληνες μέσω της μουσικής που ερμηνεύω!

12966695_766495243450696_1362127725_n
Στο The Voice είχες δηλώσει παλιότερα ότι είχες πειραματιστεί και με άλλα είδη μουσικής προτού καταλήξεις στο λαϊκό τραγούδι. Τι σε έκανε να κατασταλλάξεις σε αυτό το είδος, λοιπόν;

Μ.Α: Ποιος σου είπε ότι έχω καταλήξει κάπου (γέλια ακολουθούν); Λοιπόν, να σου ομολογήσω ότι το λαϊκό τραγούδι είναι το σπίτι μου, το σπίτι που νιώθεις τη ζεστασιά και την πληρότητα ως καλλιτέχνης. Το λαϊκό τραγούδι εκφράζει το λαϊκό αίσθημα και σαν ένα παιδί λαϊκό εκεί νιώθω την ασφάλεια και τη σιγουριά. Παρόλα αυτά όμως το να πειραματίζομαι και να ερμηνεύω τραγούδια και από άλλα είδη μουσικής και να τα ενδωματώνω στα live μου είναι κάτι που το κάνω. Προσπαθώ βέβαια και δουλεύω σκληρά για να το υποστηρίξω γιατί κάθε είδος μουσικής είναι μια ολόκληρη μελέτη, δεν είναι απλό.

Όταν βρισκόσουν σε μικρότερη ηλικία ποιες ήταν οι μουσικές σου επιρροές, οι καλλιτέχνες που θαύμαζες και καθόρισαν τα μουσικά σου ακούσματα και τη φωνή σου;

Μ.Α: Στα χρόνια μου έχω ακούσει πάρα πολύ μουσική και συνεχίζω να ακούω φανατικά. Έχω ακούσει σίγουρα πάρα πολύ παραδοσιακή μουσική, που για μένα είναι πολύ σημαντική. Επίσης, έχω ακούσει πάρα πολλά ξένα τραγούδια, τη rock μουσική της δεκαετίας του ’80 που αγαπάμε όλοι και ‘γω πάντα ήμουν φανατική θαυμάστρια. Ο Robert Smith είναι ο μεγάλος μου έρωτας και εξακολουθεί να είναι δηλαδή, γιατί όσο και να μεγαλώσω πάντα θα τον αγαπώ! Ο David Bowie ήταν ακόμη ένας από τους αγαπημένους μου ήρωες, λατρεμένος, οι Stranglers και πόσα άλλα συγκροτήματα να σου πω… Red Hot Chili Peppers που λατρεύω επίσης. Από ελληνική μουσική πολύ σημαντική για μένα στάθηκε η Ελένη Βιτάλη, η Χαρούλα Αλεξίου, δύο τεράστιες φωνές αλλά και δύο πολύ μεγάλες δασκάλες για μένα που πάτησα πολύ πάνω τους, η Βίκυ Μοσχολιού παλιότερα, η Πόλυ Πάνου, Καζατζίδη δεν άκουγα τόσο, άκουγα περισσότερο Μανώλη Αγγελόπουλο και πολύ αργότερα μετά το λαικό τραγούδι Πίτσα Παπαδοπούλου γιατί ήταν λαικό τραγούδι καθαρόαιμο. Αργότερα ανακάλυψα και το Μάνο Χατζιδάκι και μπήκα μέσα σε αυτή τη μαγεία τη συναισθηματική, μέσα σε αυτό το μαγικό κόσμο του Μάνου Χατζιδάκι και του Μίκη Θεοδωράκη που ήταν το πιο επαναστατικό και το πιο ανδρειωμένο να πω τραγούδι και πολλούς άλλους συνθέτες. ‘Εχω ακούσει πολύ Καλδάρα, ο Καλδάρας είναι η μεγάλη μου αγάπη, όπως και ο Μάρκος Βαμβακάρης. Την ελληνική μουσική την αγαπώ και την έχω ψάξει πάρα πολύ αλλά αντίστοιχα και την ξένη. Μέχρι αύριο σίγουρα θα μπορούσα να σου μιλάω για μουσική… Δε σταματάει αυτό!

Επίσης, πρόσφατα κυκλοφόρησες και ένα καινούριο single. Θα ήθελα να μου μιλήσεις σχετικά με αυτό, για τους συντελεστές του, για τη γενικότερη ιστορία του, για την οπτικοποίηση του, το θέμα του video clip, το σκηνοθέτη.

Μ.Α: Η «Προσωπική Επιλογή» είναι ένα υπέροχο τραγούδι «Προσωπικής Διαδρομής» στην ολοκλήρωση. Τη μουσική έγραψε ο Γιώργος Παπαδόπουλος και τους στίχους η Εύη Δρούτσα. Αγαπώ πολύ και το τραγούδι και το νέο clip και νιώθω ότι πρέπει να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους συνεργάτες. Ο Μενέλαος Σικοβέλης , ο οποίος έχει σκηνοθετήσει το video clip, είναι ένας καλλιτέχνης με την πραγματική έννοια της λέξης, ένας άνθρωπος που ξυπνάει και κοιμάται με εικόνες, με αυτό που φαντάζεται για κάθε τραγούδι! Και αυτό μου αρέσει περισσότερο γιατί δεν τα προσωποποιεί, είμαστε όλοι ένα κομμάτι μιας μεγάλης αλυσίδας, μιας ζωής, μιας ενέργειας. Στην ομάδα αυτή συνεργάστηκα με το Δημήτριο Γκίκα, το Διονύση τον Κολποδίνο που είναι πάντα μαζί μου και με ντύνει τα τελευταία χρόνια. Μεγάλο ευχαριστώ πρέπει να πω κυρίως στα Γιάννενα γιατί όλοι άνοιξαν μια μεγάλη αγκαλιά και μας χώρεσαν μέσα τους. Τα γυρίσματα έγιναν στη λίμνη Ζηρού και σε ένα λόφο τον Κόκκινο Πηλό. Πραγματικά η Ελλάδα μας είναι πανέμορφη.

Επιπρόσθετα, συνάμα με την κυκλοφορία του πρόσφατου σου single ετοιμάζεις και έναν καινούριο ολοκληρωμένο δίσκο. Θα ήθελες να μου μιλήσεις για τους συντελεστές του νέου αυτού δημιουργήματος σου, ποιο το ύφος του δίσκου κ.λπ.;

Μ.Α: Δεν θέλω είναι η αλήθεια να μιλήσω ακόμη για τους συντελεστές γιατί ακόμη διαμορφώνεται. Να ‘σαι σίγουρος όμως ότι οι συντελεστές είναι άνθρωποι αγαπημένοι και φίλοι μου πολύ καλοί, οι οποίοι θέλησαν να μοιραστούν ένα κομμάτι από αυτό το ταξίδι! Για μένα το να κάνεις ένα δίσκο, είναι μια συνεύρεση αληθινή. Δεν είναι δηλαδή ότι μπήκα στο στούντιο και έκανα έναν ακόμη δίσκο, είναι ότι εγώ βρέθηκα με κάποιους ανθρώπους και θελήσαμε να εκφράσουμε το συγκεκριμένο αυτό συναίσθημα τη δεδομένη αυτή στιγμή. Να ‘σαι βέβαιος ότι αυτό που θα ακούσετε θα βγαίνει από την ψυχή !!

12966402_766495250117362_996857775_n

Πέρα από το μουσικό κομμάτι, θα ήθελα να ρωτήσω και κάποια πράματα για σένα να σε γνωρίσουμε ως άνθρωπο. Εσύ σαν άνθρωπος πώς είσαι; Αισιόδοξη, νευρική , αγχωτική, χαρούμενη, πεσιμίστρια;

Μ.Α: Ξέρω και γω; Τι να σου πω… ρώτα καλύτερα τους φίλους μου να σου πουν! (γέλια ακολουθούν)

Εσύ το 2016 τι περιμένεις ή τι θα ήθελες να σου φέρει είτε πρόκειται για σένα την ίδια είτε πρόκειται για τα αγαπημένα σου πρόσωπα;

Μ.Α: Το 2016 θέλω να εξακολουθεί να δίνει υγεία σε όλο τον κόσμο, γιατί το υπέρτατο αγαθό είναι η υγεία! Υγεία σωματική, ψυχική, πνευματική σε αρμονία, γιατί αν δεν έχουμε υγεία, φυσικό και επόμενο είναι ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα στη ζωή μας. Και πέρα από την υγεία το 2016 να φέρει και αγάπη στο κόσμο, πολλή αγάπη γιατί αν έχεις υγεία και αγάπη μετά για όλα τα υπόλοιπα μπορείς να μοχθήσεις, να παλέψεις και να τα αποκτήσεις. Νιώθω ότι αυτά τα δύο αγαθά είναι υπέρτατα. Ο Θεός να δίνει ευλογία σε όλο τον κόσμο και να μας έχει όλους καλά!

«Προσωπική Επιλογή»

Μουσική: Γιώργος Παπαδόπουλος
Στίχοι: Εύη Δρούτσα

Κυκλοφορεί από τη Heaven Music

Συνέντευξη/απομαγνητοφώνηση: Μιχάλης Σαββόπουλος
Φωτογραφίες: Δήμητρα Πάντα

Tags:

  • Ο Μιχάλης Σαββόπουλος είναι γεννημένος τον Δεκέμβριο του 1991. Σπουδάζει φυσικοθεραπεία, αν και θα προτιμούσε να βρίσκεται ή στην νομική ή στην δημοσιογραφία. Από μικρός τρελαινόταν για την μουσική και ότι αφορά αυτή, από pop, λαϊκό μέχρι και hard rock, trap, r ‘n’ b! Κοινωνικός, χαμογελαστός , ευδιάθετος, καλοπροαίρετος πάντα, τις περισσότερες φορές καταφέρνει να πραγματοποιήσει κάθε στόχο του, ενώ επίσης έχει μεγάλη έφεση στο να συγγράφει από άρθρα διαφόρων ειδών μέχρι και διηγήματα. Ενώ ακόμη του αρέσει και η ενασχόληση με το ράδιο!

  • Show Comments (0)

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

Ads