Ελένη Ανδρέου

Για να καταλάβετε λίγο τι παίζει με τη φάση μου, βάλτε τις παρακάτω λέξεις/φράσεις σε σειρά κατά βούληση: «πολλά ψυχολογικά, Αθήνα, Αμοργός, ουίσκι, funk/jazz/blues, party, το καλοκαίρι είναι πολύ κοντά, έρωτας, κολλητοί, πολυτεχνείο, συναυλία, φωτογραφική μηχανή, Λονδίνο, ξεροκέφαλη, αέρας, ύπνος, καμιά ανοχή στο φασισμό, διάβασμα, λιακάδα, θέατρο, θα αλλάξουμε τον κόσμο, παραμύθια, αγκαλιά, το να είσαι καλά είναι επιλογή, όνειρα, μυρωδάτες βραδιές, φασαρία, μοναξιά, υπερβολή» Δεν ξέρω τι γνώμη σχηματίσατε, ωστόσο και σε κάθε περίπτωση ελπίζω αντί για γνώμη να σχηματίσατε μια ιστορία. Διότι μια ιστορία είμαστε όλοι μας.... Άλλος απλή, άλλος περίπλοκη, άλλος μελαγχολική, άλλος τρελή, άλλος πραγματική, άλλος φανταστική. Ζήστε τη ζωή σας σαν ταινία με εσάς και λίγους ακόμα πρωταγωνιστές, όχι θεατές! Κατά τ’ άλλα, όσο τ’ αστέρια στο νυχτερινό ουρανό γελάνε στη φωνή μας ξέρουμε, τουλάχιστον, πως ακόμα ασχολούνται μαζί μας (εντάξει, βάλ’ τε και τον «μικρό πρίγκιπα» στις λέξεις/φράσεις πιο πάνω, αμάν!). ;)

Οι μουσικοί και ο κόσμος (τους)

Θα έπρεπε να ξεκινήσω, πιθανά, συστήνοντας τον εαυτό μου ή/και τη στήλη αυτή. Έπειτα ...