Χρυσόστομος Καραντωνίου & Πάνος Παπαϊωάννου: «Μέσα στο Σεπτέμβρη θα κυκλοφορήσει το δεύτερο single»

Όλα στη ζωή μας τελικά είναι πιο απλά απ’ όσο τα περιμένουμε, καθώς ο Πάνος, ο Χρυσόστομος και ο Δήμητρης (Παπαχαραλάμπους) βρήκαν να μας καθαγιάσουν μ΄ ένα τραγούδι που χτυπάει κατευθείαν στην καρδιά κι αφήνει το χέρι ελεύθερο στα “μεροκάματα”. Πριν όμως τη ΣΤΕΓΗ, το βραβείο κοινού…; Λίγο πριν την κυκλοφορία του δεύτερου single που αναμένεται να κυκλοφορήσει από τη FeelGood δημιουργούμε μια ευχάριστη συζήτηση και τους ευχαριστώ γι’ αυτό.

 

Κρατώντας στη βαλίτσα σας το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ το 2009 “Ποτάμι ο Καιρός”. Ένας δίσκος με κεντρικό άξονα τις συνθέσεις σου Χρυσόστομε και τη συμμετοχή σου Πάνο, αλλά και της Μαρίνας Δακανάλη. Πως λειτουργήσατε έχοντας ήδη ένα άλμπουμ για τη συμμετοχή σας στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών;
Χ.Κ. & Π.Π.
Πέρασαν κιόλας 5 χρόνια…
Το “ποτάμι ο καιρός” ήταν μια προσπάθεια που έγινε από κοινού ως ανάγκη. Ήταν η βαλβίδα αποσυμπίεσης όλων των προσπαθειών που κάναμε από το 2004 έως τότε. Μας βοήθησαν σε αυτό πραγματικά η Μαρίνα Δακανάλη και ο Γεράσιμος Ανδρεάτος αλλά και οι μουσικοί που συμμετείχαν και οι στιχουργοί που μας εμπιστεύτηκαν τα τραγούδια τους. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν είχε την αναμενόμενη αποδοχή από τον κόσμο γιατί δεν είχαμε την εμπειρία και τα μέσα να το προωθήσουμε όπως έπρεπε. Δυστυχώς γιατί -κακά τα ψέματα- απογοητεύεσαι όταν αυτό που κάνεις δεν έχει την απήχηση που περιμένεις και ευτυχώς, γιατί αυτό ακριβώς ήταν που μας πείσμωσε ακόμα πιο πολύ ώστε να ξεκινήσουμε μια καινούργια δουλειά και ακολούθως, να συμμετέχουμε στο διαγωνισμό.

 

Τα “μεροκάματα” κέρδισαν το βραβείο κοινού κι έπειτα από μικρό χρονικό διάστημα κυκλοφόρησε από την “Feelgood records” με την ίδια ακριβώς αποδοχή. Πώς νιώθετε; Ήταν ενδεχομένως κάτι που περιμένατε;
Χ.Κ.
Κάθε δημιουργός και ερμηνευτής, μέσα του πιστεύει στα «παιδιά» του και ονειρεύεται σίγουρα την αποδοχή του κόσμου. Εμάς αυτό το όνειρο πραγματοποιήθηκε 2 φορές. Μια στη ‘στέγη’ και μία στο ραδιόφωνο. Από την πρώτη στιγμή ξεχωρίσαμε “τα μεροκάματα” αλλά είχαμε και μια επιφύλαξη όπως είναι λογικό. Μετά το βραβείο –για το οποίο ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας τον κόσμο που μας ψήφισε- σίγουρα χαλαρώσαμε… και έπειτα, με την στήριξη της “Feelgood records”, πραγματικά το πιστέψαμε.

 

Τα “μεροκάματα” έχουν ένα διφορούμενο λογοπαίγνιο και θέμα. Αν είναι ένα τραγούδι της “κρίσης” και πως παρουσιάζεται, ή αν είναι τελικά έξω από όλο αυτό;
Χ.Κ.
Το καλό με τους στίχους που επιδέχονται πάνω από μια ερμηνείες, είναι ότι κρατούν το ενδιαφέρον, ζωντανό. Διότι πολύ απλά, ανάλογα με την ψυχική κατάσταση του ακροατή, αλλάζει μορφή και το κομμάτι. Ακόμα και σε εμένα έπαιξε ρόλο αυτή του η “διφορούμενη” προσέγγιση, έως ότου καταλήξω στην μελοποίηση. Ύστερα όμως από συζητήσεις που είχα με τον Δημήτρη για αυτό ακριβώς το στοιχείο, μου εξήγησε ότι το κομμάτι δεν γράφτηκε για την «κρίση» που ζούμε, αλλά πριν από αρκετά χρόνια
που υποτίθεται «τα πράγματα ήταν καλύτερα». Αν και για εμάς τους μουσικούς-στιχουργούς, η κρίση στον χώρο, μας είχε ήδη αγγίξει.

Η συνεργασία με το στιχουργό Δημήτρη Παπαχαραλάμπους, πως προέκυψε;
Χ.Κ.
Τον Δημήτρη τον γνώρισα σε ένα «λάιβ» που έκανα στην αυλαία πριν από 2 περίπου χρόνια. Τον ήξερα ως στιχουργό από πριν, λόγω της συνεργασίας του με τον Σωκράτη Μάλαμα και πραγματικά ένιωσα πολύ όμορφα εξ’ αρχής, γιατί είναι ένας πολύ σεμνός και πολύ άνετος άνθρωπος. Με την πρώτη μας επαφή κατάλαβα ότι επρόκειτο να συνεργαστούμε. Βέβαια το ότι έγινε τόσο σύντομα, οφείλεται κυρίως σε δύο πράγματα. Καταρχάς στην χημεία που αποδείχτηκε πως υπάρχει μεταξύ ημών και του έργου μας και έπειτα στο ότι οι στίχοι του Δημήτρη με αγγίζουν τόσο φυσικά και απλά, λες και θα μπορούσα να τους είχα γράψει εγώ.

 

Περιμένουμε, όμως και δεύτερο single;
Χ.Κ.
Ημερομηνία ακόμα δεν έχουμε αλλά μέσα στο Σεπτέμβρη θα κυκλοφορήσει το δεύτερο single. Από την “Feelgood records” εννοείται…

 

Ο δίσκος πότε αναμένεται να κυκλοφορήσει; Έχει τη σφραγίδα μιας δημιουργικής τριάδας που εκλείπει τα τελευταία χρόνια από τη δισκογραφία.
Π.Π.
Ο δίσκος θα είναι έτοιμος σε λίγο καιρό και θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο. Μου άρεσε πολύ που δούλεψα με αυτό τον τρόπο και αν με ρωτήσεις θα το ξαναέκανα με την πρώτη ευκαιρία! Δεν κάναμε τίποτα «στημένο». Ξεκινήσαμε οι τρεις μας, έχοντας 3 τραγούδια και σε λίγο καιρό βρισκόμασταν στο στούντιο του Χρήστου Παπαδόπουλου να φτιάχνουμε πλάνο ηχογραφήσεων για 14! Θεωρώ τύχη ότι συναντήσαμε τον Δημήτρη. Διαβάζαμε τους στίχους του έναν προς έναν και λέγαμε ότι «εντάξει, είναι ο άνθρωπός μας». Από τη στιγμή που διαβάζεις δέκα και σου αρέσουν και τα δέκα, για ποιο λόγο να μην κάνεις μια ολοκληρωμένη δουλειά; Μετά από 7 μήνες ηχογραφήσεων ακούω το τελικό αποτέλεσμα και αισθάνομαι υπέροχα που καταφέραμε κάτι τέτοιο! Για μένα το ότι πήρα την απόφαση να ξεκινήσω αυτή τη παραγωγή οφείλεται στο ταίριασμα των δύο. Στίχου και μουσικής! Μεγαλώσαμε και σε μια εποχή που η τριπλέτα συνθέτη-στιχουργού-ερμηνευτή είχε σχεδόν τελειώσει με ελάχιστες «φωτεινές» περιπτώσεις βέβαια. Κουβαλούσαμε μέσα μας τα μεγάλα τραγούδια που γεννήθηκαν από παλαιότερες «παρέες». Θα ήταν περιττό να αναφερθώ συγκεκριμένα σε κάποιους. Εννοείται πως και σήμερα συνεχίζει να υπάρχει η ίδια αγωνία για δημιουργία και ομάδες οι οποίες «γεννούν» τραγούδια και δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πάντα θα υπάρχουν και διαμάντια που θα μένουν κρυμμένα μέχρι οι συγκυρίες να ανακαλύψουν και να φέρουν στο φως.

 

Οι μουσικές καταβολές σου Χρυσόστομε ξεκινούν από πολύ νωρίς. Έχεις συνεργαστεί με πολλούς σπουδαίους Έλληνες συνθέτες και δίνοντας ρεσιτάλ και στο εξωτερικό αποσπώντας και αρκετά βραβεία σε διαγωνισμούς που έχεις λάβει. Μίλησε μας.
Χ.Κ.
Από την ηλικία των τεσσάρων ασχολούμαι με την μουσική, μπορεί και πιο νωρίς. Ήμουν πραγματικά τυχερός διότι μεγάλωνα σε μια οικογένεια με πολλή αγάπη για την μουσική. Στα έξι άρχισα το ωδείο και στα είκοσι, τελείωσα τις σπουδές στην κλασσική κιθάρα, στο “σύγχρονο ωδείο Κρήτης” με υποτροφία στην τάξη του Ευάγγελου Ασημακόπουλου. Τα ρεσιτάλ, τα σεμινάρια, τα φεστιβάλ, αλλά και οι διαγωνισμοί, είναι προκλήσεις που στην ακαδημαϊκή ζωή ενός εκκολαπτόμενου μουσικού πρέπει να υπάρχουν, είναι τρόπος ζωής. Έτσι συνέβη και σε μένα, με αρκετές από τις προκλήσεις αυτές να έχουν καλά αποτελέσματα. Σ’ έναν τέτοιο διαγωνισμό με «ανακάλυψε» ο αείμνηστος και «τρισμέγιστος» -όπως συνήθιζε να λέει- Νίκος Μαμαγκάκης. Ήμουν σχεδόν 15 ετών. 2 χρόνια αργότερα λοιπόν, με κάλεσε στο σπίτι του στην Στίλπωνος στο Παγκράτι, να ηχογραφήσω την “Εκδρομή” για κιθάρα, που έγινε αφορμή να γίνω ο βασικός του κιθαριστής τα τελευταία 15 χρόνια της ζωής του. Η καθημερινή επαφή μαζί του όμως, σήμανε για μένα την αρχή ενός νέου κεφαλαίου στη ζωή μου, με άλλες προοπτικές από αυτές που μέχρι τότε είχα γνωρίσει και φανταζόμουν. Μιλώ για την δημιουργία. Πάντα είχα ένα μεράκι με τη σύνθεση, αλλά εκεί, έμαθα να γράφω μουσική. «Μπήκε το νερό στ’ αυλάκι που λένε…». Δεν θα ξεχάσω τα λόγια του πρώτου, άλλα και μέχρι σήμερα δασκάλου μου, του Δημήτρη Ιωάννου, ο οποίος κάποτε είχε πει στον πατέρα μου “…αυτός ο μικρός κάποια στιγμή θα γράψει μουσική…”.

 

Αλλά κι εσύ Πάνο έχεις συνεργαστεί με τον Νίκο Μαμαγκάκη. Τι αποκόμισες από τη συνεργασία σου με τον Έλληνα συνθέτη;
Π.Π.
Ο Μαμαγκάκης ήταν ένας άνθρωπος της Τέχνης, εξ ολοκλήρου και μέχρι την τελευταία στιγμή, δοσμένος σε αυτήν! «Μουσική ακούω, Μουσική καταλαβαίνω» όπως έλεγε και ο ίδιος. Δραστήριος και πεντακάθαρος νους που εργαζόταν αδιάκοπα ακόμα και λίγες μέρες πριν φύγει… Αποκόμισα την πίστη και την επιμονή για ό,τι κάνω! Ταξιδεύοντας χαράματα μια φορά προς Τραγάνα ακόμα και ο ίδιος κοίταξε τον σκοτεινό ουρανό και μου είπε «για το βαθύ σκοτάδι πριν την αυγή»… Δεν το έβαζε κάτω και αυτό είναι που μας έχει μπολιάσει με το Χρυσόστομο. Η τόση δύναμη και το πάθος που είχε να κάνει πράματα.

Δίσκους, άλμπουμ, cd αγοράζετε; Ποιο ήταν το τελευταίο που προστέθηκε στη συλλογή σας;
Χ.Κ.
Όποτε και όταν βγαίνουν πράγματα που αξίζει να δώσω χρήματα ακόμα και από το υστέρημά μου, τότε ναι! αγοράζω. Η άποψή μου είναι ότι παρά του ότι μπορούμε στο διαδίκτυο να βρούμε πλέον ο,τι θέλουμε, ο λόγος που ο κόσμος σήμερα χρειάζεται να αγοράζει άλμπουμ, θα έπρεπε να είναι καθαρά για την στήριξη των καλλιτεχνών που αγαπάει και θα ήθελε να τους ενθαρρύνει έτσι ώστε να δημιουργούν με μια συνέχεια, ανταποδίδοντας με την μουσική τους.
«O ελάχιστος εαυτός» του Θανάση Παπακωνσταντίνου ήταν το τελευταίο άλμπουμ που προστέθηκε στη συλλογή μου.

Π.Π.
Συμφωνώ απόλυτα με τον Χρυσόστομο.
Στη δική μου συλλογή το τελευταίο άλμπουμ που προστέθηκε ήταν «Η γελαστή ανηφόρα» του Αγγελάκα!

Κάποια live για το χειμώνα ή το επόμενο διάστημα έχουν προγραμματιστεί;
Στις 6 Σεπτεμβρίου συμμετέχουμε στη μεγάλη συναυλία του Παντελή Θαλασσινού και φίλων στο Θέατρο Βράχων, αμέσως μετά έχουμε την κυκλοφορία του νέου single και από Οκτώβρη θα ξεκινήσουμε να εμφανιζόμαστε σε μικρούς χώρους ανά την ελληνική επαρχία αλλά και σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας, Θεσσαλονίκης κτλ. Δύναμη να έχουμε και να πάνε όλα καλά για όλους!

domainmarket.gr web hosting

Tags:

  • Ο Λάζαρος Αντωνιάδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το Νοέμβριο του 1985 κι είναι απόφοιτος του ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης του τμήματος Δασοπονίας και Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος. Παράλληλα, ασχολείται με τη στιχουργία και το ραδιόφωνο στη διαδικτυακή συχνότητα olathessalonikiradio.com. Αγαπάει το σουρεαλισμό και συλλέγει cd.

  • Show Comments (0)

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

15 + 6 =

Ads