March 23 – TRUST by Falk Richter (director) and Anouk van Dyke (choreography)

March 24 – The Final Choir by Luc Bondi

March 25 – The Marriage of Mary Brown by Thomas Ostermeier

March 26 – “Peter Gynt” by Peter Stein (first part)

March 27 – “Peer Gynt” by Peter Stein (second part)

March 28 – Gedda Gubler by Thomas Ostermeier

March 29 – “Prince Friedrich of Homburg” by Peter Stein

March 30 – Wojcieck by Thomas Ostermeyer

March 31 – “Bacchus” by Klaus Michael Gruber

April 1 – Hamlet by Thomas Ostermeyer

April 2 – “Summer Residents” by Peter Stein

April 3 – Richard III by Thomas Ostermeyer

April 4 – “So Big – and So Small” by Peter Stein

April 5 – For the Disconnected Child by Falk Richter

April 6 – “Art” by Felix Prader

April 7 – “System 2 / Under Ice” Falk Richter

April 8 – “Oresteia Aeschylus” by Peter Stein (part 1)

April 9 – “Oresteia Aeschylus” by Peter Stein (part 2)

April 10 – “Oresteia Aeschylus” by Peter Stein (part 3)

April 11th – Thomas Ostermeyer Bella Figura

April 12 – “Three Sisters” by Peter Stein

April 13 – Impatience of the Heart by Simon McBurney

April 14 – The Lonely Way by Andrea Bret

April 15 – “Time and Room” by Luc Bondi

April 16 – Thomas Ostermeier’s “Return to Reims”

April 17 – “Hunting Scenes in Lower Bavaria” by Hagen Müller-Stahl and Wolfgang Svidrtsik

Πατήστε εδώ για να τις παρακολουθήσετε

 

Λίγα λόγια για τη Σαουμπίνε

Η Σαουμπίνε δημιουργήθηκε στο Βερολίνο το 1962, ως ένα ιδιωτικό θέατρο με ένα ρεπερτόριο με σαφείς κοινωνικοπολιτικές αναφορές. Η αρχική ονομασία ήταν The Schaubuhne at Halleschen Ufer.

Σημαντικοί σκηνοθέτες και ηθοποιοί του γερμανικού θεάτρου όπως ο Πέτερ Στάιν, ο Κλάους Μίχαελ Γκρούμπερ, ο Ρόμπερτ Ουίλσον, ο Μπρούνο Γκανς, ο Luc Bondy, η Andrea Breth, η Edith Clever, η Jutta Lampe, «φρόντισαν» ώστε το θέατρο να αποκτήσει παγκόσμια φήμη. Τα πρώτα έργα παρουσιάστηκαν στο Halleschen Ufer, ενώ από το 1981 κι έπειτα η δραστηριότητα του θεάτρου μεταφέρθηκε στο κτίριο της πλατείας Lehniner. Με τον Τόμας Οστερμάιερ, τον Jens Hillje, τη Sasha Waltz και τον Jochnen Sandig, που είχαν την καλλιτεχνική διεύθυνση της Σαουμπίνε από το 1999 ως το 2004, το θέατρο εξελίχθηκε σε μια ισχυρή παγκόσμια καλλιτεχνική δύναμη.

Το ρεπερτόριο της Σαουμπίνε —που βασίζεται στην επιλογή τόσο του κειμένου όσο και του σκηνοθέτη— καθορίζεται από μια κριτική-αναλυτική και συχνά πολιτική άποψη, σχετικά με την κοινωνική πραγματικότητα, καθώς επίσης και από μια αμφισβήτηση των μορφών του σύγχρονου ρεαλισμού. Η αμφισβήτηση αυτή αποτυπώνεται τόσο στη σκηνοθεσία όσο και στην υποκριτική και στον σχεδιασμό του σκηνικού χώρου.

Η Σαουμπίνε στεγάζεται από το 1981 σε ένα κτίριο που σχεδιάστηκε από τον Γερμανό αρχιτέκτονα Erich Mendelsohn. Ο χώρος βρίσκεται στην πλατεία Lehniner σε ένα κτιριακό σύμπλεγμα που δημιουργήθηκε το 1928 για να στεγάσει καταστήματα, καμπαρέ και κινηματογράφο. Στη θεατρική αίθουσα δεν υπάρχει ο διαχωρισμός ανάμεσα στη σκηνή και στην πλατεία, όπως συμβαίνει στα συμβατικά θέατρα. Έχει δημιουργηθεί ένας ευέλικτος χώρος. Η σκηνική δράση μπορεί να μεταφέρεται και να εκτυλίσσεται ακόμη και στον χώρο των θεατών. Επιπλέον, δύο συρόμενα πάνελ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να χωριστεί η τεράστια αίθουσα (67,5 μέτρα μήκος και 21 μέτρα πλάτος), σε τρεις μικρότερες σκηνές. Έτσι μπορούν παρουσιάζονται τρεις παραστάσεις ταυτόχρονα. Πρόκειται για μια μορφή σκηνικού χώρου, ικανού να εξυπηρετήσει οποιονδήποτε σκηνικό πειραματισμό.